De laatste dagen doen we lekker rustig aan. Het weer zit mee. Zonnetje en 23 graden. Gelukkig een zeewindje anders smoor je helemaal weg.
Dag 3
We hebben een stop gemaakt in het plaatsje Chemainus. Ze hebben daar op elk kaal plekje muur een schildering gemaakt. En het centrumpje is enorm pittoresk. Lekker rondgekeken en gelunched.
We nog niet waar we vannacht gaan verblijven. Kevin is er zenuwachtig van. Dus na de lunch even gekeken op welke camping we willen overnachten. Belletje gemaakt en ze hadden nog plek, weer vlak bij de oceaan.
Wij rustig aan die kant op gereden. Nog een stop gemaakt in Parksville, maar dat viel erg tegen. Was geen pittoresk centrum, wel mooi strand paviljoen.
Doorgereden naar de camping, Qualicum First Nation Campground in Qualicum Bay.
Ons zicht op de oceaan werd wel beperkt door een boom. Maar na het eten zijn we lekker een stukje op het kiezelstrand gaan lopen.
Dag 4 Nanaimo
Onze laatste volle dag, morgen vliegen we terug. Aan het eind van de dag nemen we de veerpont weer naar het vaste land. Tot die tijd vermaken wij ons in de tweede grootste stad van het eiland. Beetje rondlopen langs het water en in het centrum.
Van de laatste camping heb ik geen foto of video gemaakt, kom ik nu achter. Was ook geen ruimte voor. We stonden op 1 van de weinige campings in vancouver om op tijd bij de verhuur te kunnen zijn de volgende ochtend. Het was onze duurste camping en de meest krappe. Waren net parkeerplaatsen naast elkaar. Er stond wel een picknicktafel tussen. Maar als je buren slide outs hadden, dan kon je daar amper aanzitten. We hebben onze buren wel blij gemaakt met onze berenspray. Die konden we toch niet meenemen. En zij gingen nog richting Banff.
De camper ingeleverd. Zijn we blijkbaar op dag 1 al een wieldop verloren. Die 118 dollar gaan we nog de declareren bij de verzekering.
Nu op het vliegveld de tijd aan het volmaken. Het is na 4 weken weer tijd om naar huis te gaan.
Vandaag een dagje naar de grootste stad van het eiland geweest, Victoria. Ze zeggen zelf Britse dan de Britten te zijn. Het stadje ademt ook wel veel Brits uit. Huizenstijl is Brits en je ziet veel Britse winkels en pubs. Leuk om doorheen te lopen. Ze hadden een souvenir winkel met native producten. De eerste bewoners van het land worden steeds meer recht gedaan en dat zie je hier ook overal. Veel totempalen die voor speciale gelegenheden zijn gemaakt. Maar in de souvenir winkel hebben we een hele mooie peper en zout molen gekocht met snijwerk erin. Die gaan erg mooi staan in de nieuwe keuken. Eigenlijk wilde we ook nog een masker kopen, maar die waren zo ontzettend duur. Toch maar niet.
We zijn naar de haven gelopen, fishersman warf. Super gezellig met allemaal gekleurde woonboten en veel eettentjes. Daar lekker fish and chips gegeten. Kevin met witvis, ik met zalm.
Victoria ligt aan het water en er vertrekken veel watervliegtuigen. Spectaculair om ze te zien opstijgen en landen. Maar we hebben medelijden met de omwonenden. Want wat een herrie maakt dat! En dan heb je ook nog de enkele cruiseboot die binnenvaart en toetert.
Dag 2 Walvissen spotten
Het is de vierde keer dat we nu op zoek gaan naar walvissen en orka's. Elke organisatie pakt het weer anders aan. Grote boot, kleine boot waar je op rond kan lopen. En dit keer een rubber speedboot met veel pk's. Er konden maar 11 man op + 1 gids die ook zeebioloog is. Omdat er geen reddingsvesten aan boord zijn, moesten we allemaal een drijfpak aan. Dat leek in eerste instantie een veel te heet pak. Het zonnetje scheen en we zaten weg te smoren, maar eenmaal op het water was het prima te doen met het pak aan. Je ging zo snel met de boot en zoveel wind, dat het lekker was om nog een extra laag aan te hebben.
Opzoek naar orka's en walvissen. Er was een groep orka's gezien niet ver van het startpunt. Dus daar eerst maar gaan kijken.
En inderdaad een groep van 4 orka's! We hebben lange tijd naast ze gevaren. Helaas zwommen ze precies zo dat de boot veel opspattend water gaf. Kevin was continu zijn camera droog aan het maken.
Maar wat is het een prachtig gezicht. De orka's hebben geen sprongen gemaakt, maar met rustig zwemmen kan je ze ook goed zien.
Daarna verder gevaren en nog een bald eagle en zeehonden gezien.
Na ruim 3,5 uur op het water waren we weer terug. We hadden ons ingesmeerd, maar het heeft niet helemaal mogen baten. Beide een rode neus aan overgehouden.
Voordat we op de boot gingen, alvast een camping gebeld om te vragen of ze nog plek hadden. De komende nachten heb ik nog niets geboekt. Kijken waar we zijn op dat moment. En zij hadden nog een plek direct aan de oceaan! Wat een geluk!
Maar eerst nog langs het dorpje Duncan. Daar hebben ze heel veel totempalen staan.
Elk met zijn eigen betekenis.
Daarna door naar camping Osborne Bay Resort. Bij aankomst vooral een camping met veel lang verblijvers, maar de plekken aan de oceaan hebben geen riool aansluiting, dus daar was nog plek genoeg. En je zit echt apart van de rest van de camping. Het dorpje zelf leeft waarschijnlijk van de papierfabriek die er staat. Die zien we ook links van onze plek staan roken. Daar komt ook een veerpont aan. Maar als je je stoel met de rug daarna toe zet, dan heb je prachtig uitzicht. Er kunnen ook nog orka's en of walvissen voorbij komen zwemmen. Bij eb wel veel krabbetjes gezien.
Dit zal geen lange blog worden. We hebben 2 dagen in de auto gezeten om weer kilometers te maken.
Nu zijn er toch een paar dingen die ik jullie niet wil onthouden. De campings waar we verbleven waren erg mooi.
Beide campings hebben geen elektriciteit of water of riool aansluiting op de plek zelf. Maar liggen wel prachtig midden in de natuur.
We vertrokken uit Jasper en net voorbij de dorpsgrens zagen we nog een enorm mannetjes Elk met gewei.
Onderweg naar onze tussenstop halverwege. Camping bij Lac Le Jeune.
Onderweg de volgende dag zien we het landschap steeds verder veranderen. De bergen worden steeds lager en de sneeuwtoppen verdwijnen. Valleien worden weidser en glooiender.
Om bij Vancouver Island te komen moet je met de veerpont. De overtocht duurt een anderhalf uur. Heerlijk even uit de auto relaxen, uitwaaien en genieten van het uitzicht. Je vaart ook tussen verschillende eilandjes door. En de zon scheen heerlijk. Prachtig gezicht!
Aangekomen op Vancouver Island, op weg naar onze eerste camping. Ondertussen hadden we al bedacht dat we op deze camping niet 1, maar 2 nachten willen blijven. Dus hebben al een nacht extra geboekt. Helaas miste we de afslag naar de camping en omdraaien was geen optie meer, omdat er aan de andere kant een ongeluk was gebeurd en de hele weg afgesloten. Onbekend hoelang. Offline Google maps was niet erg behulpzaam met alternatieve route. En zelf konden we er ook niet uit komen. Dan maar parkeren en eerst avondeten. Dan zien we weer verder. Op de parkeerplaats kwamen een paar locals langs gelopen die wel een sluiproute wisten. En sluiproute was het. Het ging net met de camper door de kronkelweg en af en toe aardig stijl omhoog. Met amper ruimte voor een tegenligger. Maar we hebben het gered en op een mooie plek in het bos, bij een nieuw kampvuur, gegeten.
De laatste blog zal ik waarschijnlijk versturen als we op het vliegveld zijn. En daarna krijgen jullie gewoon weer live verslag van ons.
Een rustig aan dag. Gisteren een lange dag gehad op de Icefield Parkway. Vandaag in het dorpje Jasper rondgekeken en nog wat boodschappen gehaald.
In de middag een korte rit naar 2 meren die vlak boven Jasper liggen. Patricia lake en Pyramide lake. Vooral de eerste was erg mooi, omdat er weinig wind stond en het water als een spiegel was.
Het tweede meer, Pyramide lake was veel groter en had een eilandje in het midden waar je naar toe kon lopen.
Paar mooie foto's gemaakt en toen terug naar de camping.
Kevin had bedacht om vlees boven het kampvuur klaar te maken. Het was alleen wat lastig om het vuur goed aan de gang te krijgen. Je mag alleen het hout van de camping gebruiken, maar dat ligt buiten onbeschermd en is dus nat. Veel rook hierdoor en moeilijk om het vuur hoed warm te krijgen. Een buurman op de camping verderop zag onze rookpluim en kwam ons redden. Hij had een enorm gasfles met vuurbrander eraan bij zich. Hij heeft de natte houtblokken goed opgestookt, zodat we daarna de hele avond nog een vuur hadden. Het heeft zelfs een regenbui prima doorstaan.
En het vlees was heerlijk.
Dag 2 Maligne Canyon en Lake Maligne
Vandaag staat er weer een hike op de planning. Hike klinkt net wat intensiever dan een wandeling. Dit keer weer in een kloof met veel bruggen en watervallen. Het zonnetje scheen goed in de morgen. En de hike was pittig genoeg om de trui uit te doen en op een T-shirt te gaan lopen. Je merkt wel gelijk dat er meer muggen zijn. En die vinden Kevin erg lekker.
Van de drie kloven die we hebben gezien is deze denk ik wel het mooiste. Heel smal en veel moois om te zien. En het geluid van wild water en watervallen blijft indrukwekkend.
Na de lunch doorgereden naar Medicine Lake en Maligne Lake. Ondertussen was de lucht weer helemaal betrokken met een spatje regen. De route ernaar toe staat erom bekend dat er veel wild te spotten is. Wij houden onze ogen open en zowaar er steekt een zwarte beer heel snel over. Te snel om een foto of video te maken. Hij rende ook gelijk door het bos in en we konden hem niet meer zien.
Door het wat druilige weer, was Medicine lake niet echt foto waardig. We zijn verwend met al mooiere meren. Wel was er een nest met een Bold Eagle. Zo'n arend met witte kop. Kevin heeft hem met zijn grote lens wel mooi op de foto gekregen. Met de telefoon was het net wat ver weg. Ik heb ze wel met de verrekijker goed kunnen zien.
Iets verderop een opstopping, er liep een zwarte beer in de vallei. Dat is nummer 10 van deze vakantie
Door naar het grootste meer van de Canadese Rockies, Maligne Lake. Je kan een cruise op dit meer maken, maar dat hebben wij niet gedaan. Een klein stukje langs de oever gelopen, maar er waren zo gigantisch veel muggen en het weer was nog steeds matig, dat we dat snel weer gezien hadden. Lekker terug naar de camping, even relaxen. Op de terugweg nog een Eland gespot en een kudde Elk.
Dag 3 Icefield Parkway deel 3
Vandaag was echt een prachtige dag. We hadden de korte broek achteraf gezien aan kunnen doen. Het zonnetje scheen heerlijk. Mooie dag om het laatste deel van de Icefield Parkway te gaan doen.
We hadden vooral 2 watervallen nog niet gezien. We gingen de verste als eerste bekijken, dat is nog geen 3 kwartier rijden en dan langzaam weer terug.
De eerste waterval is de Sunwapta. Mooi watergeweld. En je kon ook nog een hike van 2,6 km naar de lagere watervallen doen. De meeste mensen deden dit niet en daardoor was het heerlijk rustig op het pad. Af en toe wel wat lawaai maken, zodat we de eventuele beren afschrikken. Bij de lower falls weer genoten van de mooie natuur en water geweld.
Daarna door naar de volgende waterval, Athabasca. Deze kon hé werkelijk van alle kanten bekijken. Ze hadden overal uitzichtpunten gemaakt. Hier kwam nog meer watervolume over de waterval, dan bij de vorige. Je kon ook een korte wandeling maken door een gedeelte waar vroeger wel water doorheen stroomde, maar nu al tijden droog ligt, omdat er rivier een andere weg heeft gevonden. Ze hebben daar nu een trap in gemaakt. Heel bijzonder om doorheen te lopen. We zijn best wel onder de indruk van de kracht van het water deze vakantie.
Verder, buiten Elk, geen wild kunnen spotten.
S avonds weer lekker buiten bij het kampvuur. Dit keer hadden we de meest kleine en droge blokken uitgezocht. Dus nu kregen we zelf het vuur goed brandend.
Horseshoe lake
Vuurtje moest uitdoven
Nu weer 2 rijdagen op weg naar Vancouver Island. Onze laatste week is ingegaan.
Na gisteren een hele dag regen te hebben gehad in Banff en onderweg naar lake Louise, hadden we er een hard hoofd in dat het nog droog zou worden. Kevin had wel weer zin om een vuurtje te stoken. Dat mocht niet op onze campingplaats in Banff en op deze camping weer wel. Maar toen we aankwamen, was het droog. En hebben we weer bij een lekker vuurtje gezeten.
Onze plaats voor 2 nachten heeft zijn voordelen, maar ook 1 nadeel. De plek ligt vlak langs de Bow rivier, dus je hoort de rivier op de achtergrond. De plek heeft elektriciteit, waardoor er geen generatoren loeien. Maar er denderde wel een trein langs met diesel locomotief die fikse herrie maakt. Gelukkig rijden ze in de nacht niet. Maar de eerste trein rijd weer om 06.00 uur langs.
Verder zitten we hier midden in de hotspot van de beren. Mensen die kamperen met de tent zitten op een apart terrein omheind met een elektrisch hek met 7000 volt schrikdraad.
Om bij Lake Louise te komen, kan je 2 dingen doen. Met de auto of camper ernaar toe rijden en grote kans hebben dat er geen parkeerplek ( betaald) is. Of de shuttle bus nemen voor 9 dollar. Dan kan je vanaf de park en ride ( gratis parkeren) de bus nemen naar Lake Louise en Lake Moraine. Nu hadden wij nog een derde optie. Wij konden de camper op de camping laten staan en een gratis shuttle bus nemen naar de Park en Ride.
Wij hebben dus lekker de camper laten staan en ons vandaag laten rijden.
Eerst stop: Lake Moraine.
Bij beide meren schijnt de zonsopgang spectaculair te zijn, maar dan moet je rond deze tijd om 4.00 uur opstaan om nog op tijd te zijn voor een parkeerplek. En nu naar de zonsopgang gaan kijken had totaal geen zin. Het heeft de hele nacht geregend en het regent nog steeds als wij op weg zijn. Af en toe hebben we een waterig zonnetje gezien die een poging deed door de wolken te komen. Maar het was voornamelijk druilerig weer. Dat maakt het helaas wel wat minder voor de foto's. Veel bergtopppen zaten verborgen in de wolken/ regen. En de meren worden nog mooier blauw met de zon erop. Maar we hebben geen controle over het weer, dus we doen het er mee. En dan is het ook nog steeds prachtig.
Een korte wandeling een rots berg op gemaakt voor mooi uitzicht over het meer en een stukje over het, nu nog, droog liggende deel van het meer gemaakt.
Daarna de shuttle bus naar Lake Louise genomen. Wel lekker om gereden te worden. Kevin heeft even weg gedommeld in dat ruim kwartier rijden.
Tweede stop: Lake Louise
Dit meer is al wel volledig ontdooit en is nog blauwer dan Lake Moraine. Dit komt omdat er 3 gletsers in uitkomen met hun water.
Hier hebben we een wandeling gemaakt naar Lake Agnes, waar ook een theehuis zit. Wandeling klinkt alsof het een makkie is, maar dat is het in de bergen nooit. We hebben anderhalf uur gedaan over 3,5 km met 400 meter stijging. Met als beloning mooie uitzichten onderweg (goede reden om even uit te rusten en foto's te maken) en een warme thee en soep bij bovenkomst bij Lake Agnes.
Terug liepen we in de helft van de tijd. Met 3 kwartier stonden we weer beneden. Moe maar voldaan en gelukkig niet kletsnat geregend. Hadden we wat spatjes onderweg, maar dat was ook wel lekkere verkoeling.
Vandaag geen beren gezien. Ik zie ze ook liever vanuit de auto dan dat ik ze onderweg bij een wandeling tegenkom.
Icefield Parkway
Vanmorgen begon al droog met kleine stukjes blauwe lucht. Dus hopen op een redelijke dag op de Icefield Parkway. Een weg die in de jaren 20 is aangelegd tijdens de grote depressie, als werkverschaffing. We hadden al een stukje gedaan tot en met Peyto Lake. Vandaag gaan we kijken hoe ver we gaan komen. De volgende overnachtingen zijn in Jasper. Dus het laatste stukje kunnen we ook vanuit daar doen. In totaal rijd je er 3,5 uur over zonder te stoppen. Maar de bergen en meren zijn te mooi om niet met regelmaat te stoppen.
Eerste grotere stop met korte wandeling was Mistaya Canyon. Een kloof die helemaal kronkelend is uitgesleten door een waterval en rivier.
Daarna nog een aantal korte stops bij uitzichtpunten.
Om uit te komen bij de Columbia Icefield. Een enorme ijsvlakte die nog over is uit de ijstijd en waar ook veel gletsjers op uitkomen. Hier hadden we een tour geboekt om met een sneeuwbus de Athabasca glacier op te gaan. Best een ervaring om in zo'n groot gevaarte te zitten en het ijs op te rijden. Het ijs is op zijn dikst net zo hoog als de Eifeltoren. En de verwachting is dat een groot deel van de gletsjer waar we nu hebben gestaan over 40 jaar een meer is. Per jaar krimpt hij 15 tot 20 meter en verliest hij 5 meter hoogte. En om 1 meter hoogte te krijgen moet er 5 jaar lang 50 meter sneeuw continu liggen. Er is dus geen aangroei meer.
Aansluitend hoorde bij de toer ook dat je op de Skywalk mocht. Een uitzichtpunt op een brug met glazen vloer. Lijkt eng, maar over de rand kijken is enger.
Op de weg ernaar toe stond een berggeit langs de weg. Best bijzonder aangezien die meestal hoog in de bergen leven. Herinneren jullie nog de foto met het witte stipje? Nu is het een foto met een grotere witte stip. Hij liep net naar beneden! Maar we hebben hem nu wel goed gezien.
De tour duurt in totaal 2,5 uur. Waarvan je 30 minuten op de gletsjer staat en een ruim kwartier bij de Skywalk om foto's te maken. De rest van de tijd zit je in de shuttlebus. Omdat onze tour om 5 uur begon, waren we om half 8 weer terug bij de camper. En we moesten nog eten. Dus de rest van de Icefield Parkway gelaten voor wat het is. Het was nog een uur rijden naar de camping. De rest van de Parkway kunnen we ook de komende dagen bekijken.
We hebben weer een mooie plek op de camping. Hij is pas helemaal gerenoveerd. Dat betekent ook dat er camping erg kaal is, doordat er veel bomen zijn weggehaald omdat ze dood zijn gegaan door een beetle. Aan de andere kant geeft dit weer mooie uitzichten op de bergen. Er lopen hier ook veel Elk rond met kleintjes.
